مليپوش سابق بوكس استان خراسان رضوي گفت: مشكل بوكس كشور، فدراسيون است.
جواد افراخته در گفتوگو با خبرنگار ورزشي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) – منطقه خراسان، در خصوص وضعيت بوكس كشور، تصريح كرد: متاسفانه در فدراسيون سليقهاي كار ميكنند و اصلا توجهي به اينكه چه كسي زحمت بيشتري كشيده و يا تلاش بيشتري كرده نميشود و هر كسي را كه بخواهند روي كار ميآورند؛ براي نمونه، مسابقات آسيايي گوانگجو كه من و محمد شوريان كه چند ماه در اردوي تيم ملي بوديم در آخرين دقايق بايد از اردو خط بخوريم و يا در مورد پاداش دكتر سعيدلو به بوكسورها، فقط من و محمد شوريان پاداش 10 ميليون توماني را دريافت نكرديم و كساني كه حتي عضو تيم ملي نبودند اين جايزه را دريافت كردند.
وي افزود: داوري، مديركل تربيت بدني و هنري، دبير هيات نيز قول داده بودند كه براي مسابقه انتخابي ما بيايند و كنارمان باشند ولي حتي روز مسابقه تلفنهاي ما را هم جواب ندادند و پيگير نتيجه مسابقه نشدند؛ شايد اگر آنها كنارمان ميبودند، نتيجه طور ديگري ميشد.
وي عدم تبليغات كافي را نيز از ديگر عوامل افت بوكس در كشور دانست و افزود: متاسفانه در كشور هيچگونه تبليغي از بوكس نميشود و هيچگاه ديده نشده كه از تلويزيون مسابقه بوكس پخش شود، بايد در كشور شرايطي فراهم شود كه بوكسورها ديده شوند.
افراخته در خصوص مشكلات بوكس در استان خراسان رضوي خاطرنشان كرد: در استان بوكسورها اصلا ديده نميشوند، بيتوجهي مهمترين عامل افت اين ورزش در استان است؛ ما به هيچ وجه رييس هيات را نميبينيم كه مشكلاتمان را با وي در ميان بگذاريم.
وي افزود: من ماههاست كه ديگر تمرين نميكنم ولي هيچ كس سراغي از من نگرفت و دليل ورزش نكردنم را جويا نشد، رييس هيات مشغله كاري را بهانه كرده و هيچ سراغي از ورزشكاران بوكس نميگيرد؛ هيات تنها زمان مسابقات به ياد بچهها ميافتد و در طول سال هيچ سراغي از ما نميگيرد.
مليپوش سابق بوكس استان خراسان رضوي خطاب به رييس هيات بوکس استان خراسان رضوي تاكيد كرد: كسي كه رييس هيات ميشود بايد وقت خود را تنظيم كند و در ماه هر چقدر هم كه مشغله باشد، يعني 10 دقيقه وقت اضافي براي شنيدن مشكلات ورزشكاران باقي نميماند؟ ما توقع نداريم پاي صحبت تك تك ورزشكاران بنشينيد ولي حداقل چند بوكسور برتر استان را جمع كنيد و فقط 10 دقيقه از مشكلاتشان بپرسيد، آيا اين توقع زياد يا نا به جايي است؟
وي ادامه داد: خيلي از مشتزنهاي استان مشكلاتشان را با من به عنوان كاپيتان تيم در ميان ميگذارند ولي من كسي را نميبينم كه اين موارد مطرح کنم؛ البته ما هنري، دبير هيات را زياد ميبينيم ولي توقع ما از رييس هيات است؛ من از درس و زندگي به خاطر بوكس گذشتم و فقط به تيم ملي و قهرماني فكر ميكردم اما وقتي به تيم ملي رفتم و حتي مدال برون مرزي آوردم و هيچ توجهي به من نشد، فهميدم كه اشتباه ميكردم.
افراخته اظهار کرد: برادر كوچكتر من نيز مدتي بوكس كار ميكرد و حتي به تيم ملي نوجوانان هم راه يافت و خيليها ميگفتند آينده خوبي در بوكس دارد ولي وقتي بيتوجهي به من را ديد، بوكس را كنار گذاشت.
مليپوش سابق بوكس كشورمان در ادامه به ايسنا گفت: به همه جوانان توصيه ميکنم که قبل از هر چيزي به درس و زندگي شخصي بپردازيد و در اوقات فراغت ورزش كنيد، آن هم براي سلامتي، نه قهرماني؛ براي ورزش قهرماني بايد از همه چيز گذشت و در آخر به هيچ جايي نرسيد ولي هيچ چيز مهمتر و مفيدتر از درس نيست.
افراخته در خصوص وضعيت مالي در بوكس عنوان کرد: اوضاع مالي از فدراسيون گرفته تا هياتها افتضاح است؛ بودجه هيات آنقدري نيست كه به ورزشكاران چيزي برسد و اميد ما به حامي مالي است؛ رييس هيات بوکس استان خراسان رضوي كارخانهدار است كه البته آن هم فقط پاداش مسابقات قهرماني كشور را به ورزشكاران ميدهد و ديگر هيچ پولي در ورزش ما نيست، بوكسورهاي استان پتانسيل خوبي دارند كه اگر كوچكترين روزنه اميدي ببينند، هيچ وقت بوكس را كنار نميگذارند.
وي ادامه داد: بخش حرفهاي بوکس هيچ درآمدي ندارد، خيلي از ورزشكاران به من ميگويند مشكلات مالي به ما اجازه نميدهد ورزش كنيم و ميخواهند بوكس را كنار بگذارند، حق هم دارند. من نميتوانم چيزي به آنها بگويم چون اگر ادامه بدهند و حتي مدال برون مرزي هم بياورند، اوضاع همين است.
كاپيتان تيم بوكس استان خراسان رضوي اظهار کرد: من هميشه حرفهايم را رك و بيپرده ميگويم و به خاطر همين هميشه همه از من ناراحت ميشوند، من آينده بوكس را ميبينم. الان را با چند سال قبل مقايسه ميكنم، تا چند سال قبل در هر مسابقه قهرماني استان بيش از 100 بوكسور حاضر بود ولي الان تنها 20 نفر شركت ميكند و اين نشان از بيانگيزه بودن ورزشكاران استان است و متاسفانه بوكس در استان نابود شده است.
وي افزود: چرا كرمانشاه چندين مليپوش دارد و مدالهاي زيادي ميگيرد؟ ورزشكاران ما چيزي از آنها كم ندارند، ما فقط حامي نداريم، انتظار ما از رسانهها نيست، انتظار ما از هيات است.
وي ادامه داد: بارها شده که من بوکس را کنار گذاشتهام ولي دوباره تمرين کردهام؛ اما حالا ميبينم که زندگي مهمتر است و بايد بين ورزش و زندگي شخصي يکي را انتخاب کنم؛ من خيلي دوست دارم دوباره به تمرينات برگردم، اما وقتي ميبينم كسي متوجه نبودنم نشده، بيانگيزه ميشوم؛ با اين حال نيز اگر کوچکترين حمايتي از من شود، قطعا مثل قبل تمرين خواهم کرد.
افراخته عنوان کرد: كمبود بوكسور در استان فاجعه است، از هيات ميخواهم تا چند نفر از ورزشكاران را دور هم جمع كند و دليل اين موضوع را از آنها بپرسد.