/**/ بوکس اهواز تکان خورد               قهرمانی میلیمتری مناطق نفتخیز با برد سنگین وزن استقلال رقم

خورد مسابقات قهرمانی باشگاه های اهواز با حضور شش تیم از مناطق مختلف کلان شهر اهواز با پیروزی باشگاه مناطق نفت خیز جنوب به پایان رسید. این پیکار ها  در طول دو شب و با حضور تماشگاران پر شور این رشته در سالن بوکس ولیعصر ورزشگاه تختی اهواز برگزار شد در این رقابتها  بیش از چهل بوکسور شرکت داشتند که با انجام سی بازی نفس گیر قهرمانان بوکس اهواز مشخص شدند. و در آن باشگاه مناطق نفت خیز جنوب با 18 امتیاز مقام نخست و تیم قدس با دو امتیاز کمتر یعنی 16 امتیاز مقام دوم و تیم آزادی با 14 امتیاز مقام سوم را از آن خود کردند. این رویدادها به قدری نفس گیر و جذاب بود که تا لحضه پایانی هیچ کس نمی دانست که قهرمان واقعی این دوره از مسابقات کیست. اما در لحضه آخر و سرنوشت ساز تیم مناطق نفت خیز با اختلاف میلیمتری قهرمان این دوره از مسابقات شد. شرح فینال مسابقات در وزن 48 کیلو فرهاد مهدی ده نو با یک بازی زیبا و فنی حریف خود را از پیش رو برداشت کو حریف: در دیدار 51 کیلو سیروس اسفندیاری بدون رقیب قهرمان این وزن شد در 54 آرش شمس با ضربات راست هوک چپ نفس رقیب خود را در راند اول  گرفت نبرد خیابانی به سود بوکسور مناطق نفت خیز: در 57 کیلو که یک بازی فیزیکی و پر بر خوردی بین دو مشت زن اهوازی  انجام شد. سید رحیم موسوی توانست با جسارت و قلدری حریف خود را از پیش رو بر دارد در 60 کیلو محمد علی قشقایی از مناطق نفت خیز در یک بازی نزدیک  حریف خود را از پیش رو برداشت در 64 کیلو اسماعیل جماسی بوکسور چپ گارد و قدرتی استقلال با ضربا ت چپ سنگین مبارزه را به سود خود به پایان رساند. نبرد واقعی: در وزن 69 کیلو تماشاگران شاهد یک نبرد واقعی بودند چرا که مهرداد عباسی بوکسور بلند قامت استقلال روبری تیمور سعیدی مشت زن فایتر شهید صادقی افتاد و در این پیکار پر بر خورد سعیدی قصد داشت با ضربات هوک و آپر کات نفس عباسی را بگیرد اما عباسی با ضربات کشیده و جابجایی های مناسب نشان داد بوکسور دست پا بسته ای نیست.ولی در آخر با اختلاف اندک این تیمور سعیدی بود که پیروز میدان شد. خدا حافظی  قهرمان اسبق بوکس کشور: در وزن 75 کیلو کاوه صفری بوکسور کلاسیک آزادی رو در روی حسن ستیه مشت زن نامی سالهای پیشین خوزستان افتاد. در این پیکار که همراه با خدا حافظی همیشگی ستیه از رینگ بوکس بود. در پا یان این دیدار بوکسور  قدیمی اهوازی از سوی تماشاگران مورد تشویق و تمجید  قرار گرفت. و دوستداران  ستیه با وی عکس یادگاری به نشان یادبود   گرفتند در 81 کیلو فاخر آلبو جنامی بوکسور 81 کیلو قدس حریف خود را در راند دوم با ضربات قدرتی راست مستقیم متوقف کرد در 91 کیلو حمید شهابی نژاد توانست با یک بازی فیزیکی بر همتای خود غلبه کند. سنگین وزن استقلال منجی مناطق نفتخیز: در دیدار حساس و پایانی که قهرمانی تیم قدس و مناطق نفتخیز بر سر برد باخت این دو بوکسور رقم می خورد. امیر مختار بختیاری در پایان راند اول بوکسور سنگین وزن باشگاه قدس را متوقف کرد. تا خوشحالی سرمربی تیم مناطق نفتخیز حبیب صادقی را بهمراه اعضا تیمش رقم بزند. حواشی مسابقات:تیم بی امکانات و نا مجهز قدس در این دوره از مسابقات بسیار خوب  و اماده نشان داد. تا مسوولان ورزش بوکس اهواز را بر آن کند تا در آینده بیشتر به این باشگاه و وضعیت رفاهی آن رسیدگی کنند و در خاتمه مسابقات ناصر سید محمدی مربی تیم قدس به مسولان گفت ما هم اهوازی هستیم  و با این کلام خواستار رسیدگی بیستر از سوی مسولین امر شد. شما دبیر هستید: در بازی حساس 69 کیلو گرم غلام صادقی دبیر هیأت اهواز در کنار رینگ ناظر این بازی بود و این در حالی بود که بوکسور وی در حال رقابت با مشتزن تیم استقلال بود.در همین هنگام بود که مصطفی رستمی مربی استقلال به سمت صادقی آمد و گفت شما دبیرهیأت هستید نباید بوکسورتان را کوچ کنید.که صادقی با خونسردی گفت من فقط نگاه می کنم. کار قشنگ مربی آزادی: حسین آزادپور با نوشتن و نصب پارچه ای از داور بین الملی خوزستان علی جعفری که چندی پیش در کشور اکراین قضاوت های خوبی را انجام داد تقدیر و تشکر کرد جای خالی کمیته انضباطی: در شب نخست مسابقات صندلی کمیته انظباطی خالی بود. در واقع میز صندلی بود اما آقای موسوی نبود و اما ژوری مسابقات:متشکل از حمید زنگنه،حاج آق گلبریان و بهمن کاظمی بود و قضاوت این پیکار ها بر عهده امیر صفاران،عادل رضاپور،مجید عبدالخانی،رضا رضایی،محمد رستمی،غلام امیدی و یونس کاظمی بود. /**/

شهرام کنگریان

یونس کاظمی  در ادامه صحبتهایش تصریح کرد:هر چند بوکس ورزش کم خطری است اما این دلیل نمی شود که این قشر زحمت کش  خود را بیمه نکند

وی گفت: باید طبق قانون هیاتهای مربوطه  برنامه ای را تدوین کنند که همیگی داوران را تحت پوشش بیمه ورزشی قرار بدهند.

به گزارش خبرگزاري ورزش ايران (ايپنا)، به نظر مي رسد پس از مدت ها كه صحبت از مربيان خارجي در ايران به گوش مي‌رسد 2 مربي از روسيه و 2 مربي اوكرايني وارد تهران خواهند شد.

اين چهار مربي 12 تيرماه وارد تهران خواهند شد و فدراسيون در نظر دارد پس از بررسي هاي لازم از بين اين نفرات سرمربيان تيم هاي جوانان و بزرگسالان ايران را منصوب كند.

در حال حاضر حسين نهرودي سرمربي جوانان و اصغر كاظمي سرمربي بزرگسالان ايران هستند.

بدون شرح

ایران صدا: تیم ملی بوکس جوانان ایران با شش بوکسور در تورنمنت بین المللی اوکراین روز دوشنبه ترهران را به مقصد «بردیچف» محل برگزاری این تورنمنت ترک خواهند کرد.
فرجی زاده کارشناس ورزش بوکس در گفتگو با رادیو جوان ضمن اعلام این خبر افزود: تیم ملی بوکس جوانان ایران با شش بوکسور در تورنمنت بین المللی اوکراین شرکت خواهد کرد.
در وزن 48 کیلوگرم آرمین امجدیان، در وزن 51 کیلوگرم رضا سوزنی، در وزن 54 کیلوگرم پیام خاک رنگین، در وزن 57 کیلوگرم سامان بداق، در وزن 75 کیلوگرم سهند بابایی و در وزن به اضافه 91 کیلوگرم فرهاد مولایی ملی‌پوشان اعزامی ایران هستند.
وی اظهار کرد: حسین نهرودی به عنوان سرمربی و ابراهیم عبادی به عنوان مربی تیم اعزامی را همراهی می‌کنند.
این تورنمنت در شهر بردیچف از هشتم تیر ماه آغاز خواهد شد.

بوکس ایران به بیراهه می رود

تیم ملی بوكس بزرگسالان ایران در مسابقه‌های قهرمانی جهان در ایتالیا شركت نمی‌كند. ملی‌پوشان آمادگی لازم برای اعزام را ندارند. می‌خواهیم پول اعزام به مسابقه‌های جهانی را صرف استعدادیابی كنیم. این‌ها گفته‌های مسوولان فدراسیون بوكس در آستانه‌ی مسابقه‌های جهانی است كه البته بارها و بارها در سال‌های گذشته نمونه‌ی این حرف‌ها را شنیده‌ایم.

مسوولان فدراسیون بوكس دلایل عدم اعزام تیم را ناآمادگی ملی‌پوشان اعلام كرده‌اند اما، مشخص نیست كه در این 18 سال كه فدراسیون فعالیت می‌كند چرا تیم ملی هنوز آمادگی حضور در مسابقه‌های جهانی را ندارد!

بی‌تردید فدراسیون بوكس در این سال ها زحمات زیادی برای این ورزش كشیده و توانسته این رشته را از یك رشته‌ی طرد شده به رشته‌ای فعال برساند اما باید این سوال را مطرح كرد كه چرا این فدراسیون‌ در سال‌های گذشته تیم‌های ملی‌اش را به دلایل مشابه بالا به مسابقات مهم جهانی اعزام نكرده است؟

آیا واقعا بوكس ایران در این 18 سال هیچ رشدی نداشته است؟ آیا بوكس ایران پشتوانه‌ی كافی ندارد؟ آیا بوكس ایران تنها به چند ستاره متكی است كه با رفتن آنها تیم ملی دچار خلاء می‌شود؟ اینها سوالاتی است كه نیازمند پاسخ مسوولان فدراسیون است كه سرانجام بوكس ایران چه زمانی آمادگی حضور موفق را خواهد داشت؟

بوكس ایران در این سال‌ها مدال آوران آسیایی مانند بیژن باتوانی، اكبر احدی، روح‌اله حسینی، نورالدین چگینی، رضا قاسمی، هومن كرمی، علی مظاهری و همایون امیری را در اختیار داشته اما، متاسفانه مشخص نیست به چه دلیل هیچ كدام از این مدال آوران در سطح جهان حتی نتوانسته‌اند در یك مبارزه به پیروزی برسند. این ملی‌پوشان تنها در صورتی یك دور صعود كرده‌اند كه در دور اول استراحت داشتند و سپس در دور دوم بلافاصله شكست خورده و حذف شدند.

بابك مقیمی و مرتضی سپه‌وند تنها بوكسورهای ایران هستند كه توانسته‌اند در مسابقه‌های جهانی و المپیك دو مرحله صعود كنند.

مقیمی در المپیك 96 آتلانتا توانست تا جمع 16 نفر اول صعود كند اما، به خاطر شكستگی دست نتوانست مبارزاتش را ادامه دهد. این بوكسور كه در سبك وزن ایران یكی از نخبه‌ها به شمار می‌رفت هم اكنون كاملا از این رشته جدا شده است!

مرتضی سپه‌وند هم تنها بوكسور ایران است كه توانسته در مسابقه‌های جهانی تا جمع هشت نفر صعود كند. او در مسابقه‌های جهانی 2007 شیكاگو آمریكا توانست با صعود به این مرحله سهمیه‌ی حضور در بازی‌های المپیك 2008 پكن را كسب كند. آیا بوكس ایران واقعا در همین سطح است؟

** آمادگی نداشتن بهانه‌ای همیشگی

تیم ملی در این پنج سال گذشته در مسابقه های جهانی تایلند و ایرلند شركت نكرد. این دوره هم كه به مسابقه های ایتالیا نرفت. در تمام دوره های قبلی هم كه تیم ملی اعزام نشد همین نا آمادگی ملی پوشان دلیل اصلی اعلام شد. در واقع این بهانه بسیار عادی شده است. البته مسولان فدراسیون صرف هزینه اعزام به مسابقه های جهانی برای استعداد پروری را ملاك دیگری برای عدم اعزام قرار داده‌اند اما مشخص نیست كه این مسابقه‌های كه نرفتیم و پولهایی كه خرج نشد در كدام بخش فدراسیون بوكس هزینه شده است.

** پشتوانه‌سازی در استان‌ها حلقه‌ی گمشده فدراسیون

روال راهیابی یك ورزشكار به تیم ملی این است كه او در استان‌ها خود را نشان می‌دهد و سپس راهی مراحل بالاتر می‌شود. این روند در برخی فدراسیون‌ها به طور طبیعی طی می‌شود اما، در فدراسیون بوكس این روند بسیار آهسته است. بوكسورهای جوانانی كه به تیم ملی بزرگسالان راه پیدا می‌كنند پس از یك یا دو اعزام به طور كل فراموش می‌شوند. نمونه‌ی بارز این گونه برخوردها ی حذفی كنار گذاشتن عمران اكبری قهرمان جوانان آسیا، احسان روزبهانی نایب قهرمان جوانان آسیا و غیره است.

** جوانان آینده‌ساز یا وقت‌گیر

فدراسیون بوكس در سال‌های اخیر تنها در مواقعی تیم ملی جوانان تشكیل داده كه قرار بوده در مسابقات جهانی یا آسیایی شركت كند آن هم با تركیبی ناقص. آخرین اعزام تیم ملی جوانان هم با سه بوكسور در مسابقه‌های جهانی ارمنستان بود كه یك ملی‌پوش ایران تنها یك پیروزی بدست آورد و بقیه در همان شب اول حذف شدند.

البته هم اكنون برای نخستین بار در 18 سال سابقه‌ی بوكس در ایران تیم ملی جوانان ایران با بیشتر از 15 بوكسور تشكیل شده است كه نوید بخش است! و جای تقدیر دارد كه سرانجام پس از این همه مدت تیم ملی جوانان ایران تشكیل شد.

این تشكیل تیم ملی جوانان هم دلیل دارد. دلیل آن هم میزبانی جوانان جهان سال 2010 توسط ایران است. برای اینكه بتوانیم در مسابقاتی كه میزبان آن هستیم تیمی كامل را داشته باشیم مجبور هستیم روی جوانان خود سرمایه‌گذاری كنیم. ظاهرا سایه‌ی برگزاری مسابقه‌های جهانی یك نكته‌ی مثبت برای بوكس ایران داشت آن هم تشكیل تیم ملی جوانان بود.

** سبك وزن‌ها، اخراجی‌های بوكس ایران

بوكس ایران در این سال‌ها همیشه روی یك نكته تاكید داشته كه جنوب شرق آسیا در این اوزان برترین هستند، بنابراین برای چه تیم ملی باید روی این وزن‌های سرمایه‌گذاری كند.

سبك وزن‌ها در ایران مرده‌اند و هر بوكسوری كه در این اوزان مبارزه كند نباید به فكر اعزام به مسابقات باشد مگر آ‌نكه نخبه‌ای مانند باتوانی، احدی و مقیمی باشد كه هر 8 سال یك‌بار خود را نشان داده‌اند.بنابراین باید9 سال دیگر صبر كنیم تا در یكی از اوزان سبك هم نماینده ای قابل داشته باشیم.

** عدم توجه به علم روز جهان

تاكنون حدود هشت مربی بوكس خارجی به ایران آمده‌اند كه نكته‌ی مشترك آنها حضور كمتر از دو ساله شان در بوكس ایران است. "آسه‌بال" كوبایی مطرح‌ترین این مربیان بود كه از مهد بوكس جهان به ایران آمده بود. او در مدت یك سالی كه در ایران بود شیوه‌ی بوكس ایران را تغییر داد اما، تنها چون به فكر آینده بود و می‌خواست در بازی‌های المپیك و جهانی نتیجه بگیرد بدون اینكه بتواند كارش را به پایان برساند از تیم كنار گذاشته شد. این آمدن و رفتن‌های كوتاه مدت مربیان خارجی نه تنها پیامد مفیدی برای بوكس ایران نداشته بلكه باعث شد تا بوكسورهای تیم ملی موش‌های آزمایشگاهی شوند كه فدراسیون برنامه‌هایش را روی آنها اجرا كرد و نتیجه نگرفت!

** فدراسیون فاقد كمیته آموزش

فدراسیون بوكس كه در این سال‌ها محدوده‌ی فعالیت عده‌ی محدودی بود كمیته‌ی مهمی به نام كمیته آموزش و مربیان ندارد. هر ساله دوره‌های آموزش مقطعی توسط فدراسیون برگزار می‌شود كه در این دو سال همین روند كند هم متوقف شده بود.در این سالها این دوره‌ها را یك نفر تدریس كرده كه همیشه هم یك چیز را آموزش می‌داد.

حال یك سوال مطرح می‌شود آیا در طول یكسال هیچ چیز جدیدی برای آ‌موزش در بوكس جهان بوجود نیامده كه مربیان ایرانی آموزش ببینند. آیا نمی‌شود فردی را از فدراسیون جهانی به ایران آورد تا چیزهای جدیدتری را آموزش دهد؟ آیا بضاعت بوكس ایران همین بسنده كردن به مدال‌های آسیایی است؟ به نظر می‌رسد كه برنامه‌ریزی و هدف‌گذاری مشخص برای رسیدن به پله‌های ترقی اساسی‌ترین چالش فدراسیونی است كه باید بر روی رینگ و با مشت و ضربه از حریفش امتیاز بگیرد.

تنظیم برای تبیان: رضا سیگاری

این مقاله مربوط به سایتhttp://www.goaldaily.ir/Template1/News.aspx?NID=10014